29 marca 2019

Polskie samochody o których nie słyszałeś

FSO Beskid 

Za projekt jego karoserii odpowiada Krzysztof Maissner z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Szefem całego zespołu projektantów był Wiesław Wiatrak. Prace nad autem rozpoczęto w 1981 roku. Rok później gotowe już były plany konstrukcyjne, a wiosną 1983 roku zaprezentowano pierwszy gotowy egzemplarz. Do momentu zakończenia projektu powstało 7 egzemplarzy modelu.

Beskid charakteryzował się bardzo niskim współczynnikiem oporu powietrza, który wynosił Cx=0,29, dzięki czemu przy prędkości 90 km/h zużywał zaledwie 3,9 litra benzyny na 100 km. Tak niskie zużycie paliwa było związane jednak przede wszystkim z małą pojemnością chłodzonego cieczą silnika (0,6-litrowa jednostka rozwijała 28 KM mocy) oraz niewielką masą, wynoszącą 630 kg. Seryjna produkcja auta nigdy się nie rozpoczęła.

Jednobryłowe nadwozie Beskida zostało opatentowane, ale brakowało funduszy na przedłużenie patentu. Po jego wygaśnięciu w 1993 roku nastąpiła premiera Renault Twingo, którego bryła przypominała polską konstrukcję. Samochód szybko stał się hitem w Europie i w prawie niezmienionej formie był produkowany do 2007 roku.

FSO Ogar LS

Jedyny prototypowy egzemplarz Ogara zbudowany został w 1977 roku. Konstrukcja pojazdu oparta została na płycie podłogowej samochodu Polski Fiat 125p, z którego przejęto również elementy układu napędowego, jezdnego i hamulcowego. Charakterystyczną cechą tego pojazdu była nowoczesna i dynamiczna stylizacja nadwozia zaprojektowana przez Cezarego Nawrota oraz zastosowane na wzór samochodów sportowych – chowane elektrycznie reflektory. Nadwozie wykonane było z laminatu, stworzonego z połączenia żywicy epoksydowej z włóknem szklanym. Dodatkowym sportowym akcentem były obręcze kół wykonane ze stopów metali lekkich. Nadwozie Ogara projektowane było z uwzględnieniem przepisów Ministerstwa Transportu Stanów Zjednoczonych w związku z czym model ten wyposażony był w duże, wystające zderzaki oraz lampy obrysowe na przednich i tylnych błotnikach. Do wnętrza nowoczesnego można było się dostać poprzez troje drzwi. W samochodzie przewidziano 4 miejsca na miękkich i komfortowych, przez co mało sportowych fotelach. Prototyp przejechał ponad 70 tys. km i mimo pozytywnych o nim opinii nie został wdrożony do produkcji. Powodem był duży stopień zaawansowania prac nad funkcjonalniejszym Polonezem. Poza tym brakowało uzasadnienia do rozpoczęcia w Polsce produkcji samochodu sportowego

Jedyny egzemplarz Ogara znajduje się w Muzeum Motoryzacji w Warszawie przy ulicy Filtrowej, a odlew nadwozia obejrzeć można na Wydziale Mechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej


FSO Wars
Wars opracowany został w ramach przyjętych w 1981 roku przez FSO założeń dotyczących przyszłych produktów fabryki. Poszukiwano wówczas możliwości wprowadzenia do oferty nowoczesnego samochodu, spełniającego wymagania ówczesnego rynku. Mając na uwadze ograniczenia finansowe i techniczne krajowego przemysłu, równolegle do prowadzonych prac konstrukcyjnych poszukiwano partnera zagranicznego, który zaoferowałby licencję na produkcję samochodu spełniającego polskie oczekiwania oraz zapewnił dostęp do źródeł finansowania. FSO Wars zaprezentowany został po raz pierwszy na początku 1986 roku przedstawicielom prasy na zamkniętej konferencji. Oficjalna prezentacja miała miejsce w Warszawie w październiku 1986 roku, gdzie przedstawiono dwa prototypowe egzemplarze tego modelu. Badania stworzonych pojazdów prowadzono do 1987 roku. Dalsze prace konstrukcyjne zakończono w związku z zaawansowaniem rozmów z koncernem FIAT oraz brakiem środków finansowych.

Polski Fiat 1100 Coupe (1975 r.)

FSO 1300 Coupé – prototyp polskiego samochodu sportowego produkcji FSO, skonstruowany w latach 1973–1974, a zaprezentowany w 1974 roku podczas wystawy „Warszawa XXX”. Nazywany „polskim Lotusem Espritem”.

Model skonstruowano w oparciu o rozwiązania techniczne opracowane w OBRSO oraz zapożyczone z Fiata 128 Rally, jednak do jego opracowania wykorzystano również podzespoły Fiata X1/9 oraz Polskiego Fiata 125p. Elementy układ napędowego, jezdnego, hamulcowego oraz wyposażenia zaadaptowano z modelu Fiat 128 Rally. W instalacji elektrycznej zastosowano rozwiązania z Fiata 128 oraz Polskiego Fiata 125p.

Nadwozie, zaprojektowane przez Zbigniewa Wattsona, miało modny ówcześnie kształt klina. Deska rozdzielcza, wykonana z tworzywa sztucznego, była bogato wyposażona w przełączniki i wskaźniki przejęte z samochodów marki Fiat. Z przodu znajdowały się dwa fotele kubełkowe, a z tyłu niewielka kanapa. Do wad samochodu należały niskie właściwości jezdne oraz słabe osiągi – silnik , umieszczony poprzecznie z tyłu, dysponował mocą 75  przez co zapewniał maksymalną prędkość 140 km/h. Produkcji seryjnej nigdy nie uruchomiono, ze względów ekonomicznych. Po kilku latach od powstania zdecydowano o zniszczeniu jednego prototypu, ze względu na uznanie za model nie przydatny w sporcie oraz przy rozwoju dalszych konstrukcji FSO.

(wikipedia)

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy
Turbo-Charger

Nasza firma powstała w 1996 roku. Od samego początku postawiliśmy przede wszystkim na usługi związane z naprawą i regeneracją turbosprężarek. Przez kolejne lata wzbogacaliśmy zarówno nasz park maszynowy jak i zasoby pracownicze. Dziś jesteśmy w posiadaniu najwyższej klasy urządzeń mechanicznych wspomagających naprawę i regenerację turbosprężarek, które obsługują pracownicy posiadający specjalistyczne wykształcenie i stale dokształcający się.